స్మశానం అనగానే మనలో చాలామందికి తెలియని భయం, వణుకు మొదలవుతాయి. చీకటి పడితే అటువైపు వెళ్లడానికి కూడా సాహసించం. కానీ, మన చుట్టూ ఉన్న నగరాల్లో, గ్రామాల్లో స్మశానాల గోడను ఆనుకునే ఇళ్లు నిర్మించుకుని దశాబ్దాలుగా నివసిస్తున్న వారు ఎందరో ఉన్నారు. అక్కడ నివసించే వారికి దెయ్యాలు కనిపిస్తాయా? లేక మనకు లేని ధైర్యం వారికి ఉందా? స్మశానాల దగ్గర నివసించడం వెనుక ఉన్న అపోహలు మరియు వాస్తవాల గురించి ఇప్పుడు మాట్లాడుకుందాం.
అపోహలు: భయం వెనుక కథలు: చిన్నప్పటి నుండి మనం వినే కథల వల్ల స్మశానం అంటే దెయ్యాలకు నిలయం అనే ముద్ర పడిపోయింది. రాత్రిపూట వింత శబ్దాలు వస్తాయని, అక్కడ నివసించే వారిపై దుష్టశక్తుల ప్రభావం ఉంటుందని చాలామంది నమ్ముతారు. అయితే, ఇవన్నీ కేవలం ఊహలు మాత్రమే. శాస్త్రీయంగా చూస్తే, అక్కడ వినిపించే శబ్దాలు గాలి వల్లనో లేదా రాత్రిపూట తిరిగే జంతువుల వల్లనో వస్తుంటాయి. మీకు తెలుసా? నిజానికి స్మశానాల దగ్గర నివసించే వారు ఇతరుల కంటే ఎక్కువ మానసిక దృఢత్వంతో ఉంటారట.
అక్కడి జీవనశైలి ఎలా ఉంటుంది?: నగరాల్లో స్థలం కొరత వల్ల చాలామంది స్మశానాల పక్కనే ఇళ్లు నిర్మించుకుంటారు. ఇక పోతే, అక్కడ నివసించే వారిని అడిగితే వారు చెప్పే మాట ఒకటే.. మనుషుల కంటే మౌనంగా ఉన్న వారితో మాకు ఎలాంటి ఇబ్బంది లేదు. అక్కడ ట్రాఫిక్ గొడవలు ఉండవు, అనవసరమైన హడావిడి ఉండదు. కాకపోతే, శవదహనం జరిగినప్పుడు వచ్చే పొగ, కాలుష్యం వంటి ఆరోగ్యపరమైన ఇబ్బందులు మాత్రమే వారు ఎదుర్కొనే అసలైన సమస్యలు.
అసలు విషయం ఏమిటంటే: మనం భయపడేది దెయ్యాలకో, ఆత్మలకో కాదు.. మనలోని అభద్రతాభావానికే. అసలు విషయం ఏమిటంటే, స్మశానం అనేది జీవితానికి ముగింపు పలికే ఒక పవిత్రమైన చోటు. అక్కడ నివసించే వారు చావును ఒక సహజమైన ప్రక్రియగా చూస్తారు. అందుకే వారికి భయం కంటే వైరాగ్యం ఎక్కువగా ఉంటుంది. చనిపోయిన వారు తిరిగి రారు, కానీ బతికున్న మనుషుల వల్లే ఎక్కువ ప్రమాదాలు ఉంటాయని వారు నమ్ముతుంటారు.
స్మశానాల దగ్గర నివసించడం వల్ల ఏ అరిష్టమూ జరగదు. ఇది కేవలం మనిషి ఏర్పరచుకున్న మానసిక అడ్డంకి మాత్రమే. భూమి మీద ప్రతి అంగుళం పవిత్రమైనదే. భయాన్ని వదిలి వాస్తవాలను గ్రహిస్తే, స్మశానమైనా, ప్యాలెస్ అయినా నివసించేది మనిషే అని అర్థమవుతుంది. చావును చూసి భయపడటం కంటే, బతికున్నప్పుడు తోటి మనుషులను ప్రేమించడం నేర్చుకోవాలి.
