ఓక మహిళ “నేను మేనేజ్ చేసుకోగలను” అనే ఒక్క మాట వెనుక ఎన్ని నిద్రలేని రాత్రులు ఉంటాయో ఎవరికీ తెలియదు. ఈ రోజుల్లో ఒక మహిళను ‘స్ట్రాంగ్ అండ్ ఇండిపెండెంట్’ అనడం ఒక కాంప్లిమెంట్ లా కాకుండా, తన బాధ్యత తనే చూసుకోవాలనే ఒక రూల్ లా మారిపోయింది. అందరూ తనను బలంగా చూస్తారే తప్ప, తనకూ ఒక సాయం కావాలని ఎవరూ గుర్తించరు. ఆ బలమైన ముసుగు వెనుక ఉన్న అసలు ఒత్తిడి ఏంటో ఇప్పుడు చూద్దాం.
అంచనాల భారమే ఒక పెద్ద సమస్య: ఒక మహిళకు ‘స్ట్రాంగ్’ అనే ట్యాగ్ పడగానే, సమాజం ఆమె నుంచి పర్ఫెక్షన్ను ఆశిస్తుంది. ఆఫీస్ వర్క్, ఫ్యామిలీ బాధ్యతలు, ఎమోషనల్ సపోర్ట్.. ఇలా అన్నింటినీ ఆమె ఒక్కతే మోయగలదని అందరూ ఫిక్స్ అయిపోతారు. ఈ ‘Expectation’ ఆమెకు తెలియకుండానే ఒక మానసిక ఒత్తిడిని పెంచుతుంది.
సపోర్ట్ సిస్టమ్ మాయమవుతోంది: చాలా సందర్భాల్లో మహిళలు బలంగా కనిపిస్తున్నారు కదా అని చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు వాళ్లకు సాయం చేయడం తగ్గించేస్తారు. “ఆమెకు ఏముంది, తను హ్యాండిల్ చేసుకోగలదు” అనే ధోరణి వల్ల, నిజంగా సాయం కావాల్సిన సమయంలో కూడా ఆమె ఒంటరిగా మిగిలిపోతోంది. ఇక్కడ బలం అనేది ఒక వరం లా కాకుండా, ఒంటరితనానికి దారితీస్తోంది.

ఎమోషన్స్ దాచుకోవడం ఒక అలవాటు: స్ట్రాంగ్గా ఉండాలనే ప్రయత్నంలో మహిళలు తమ బాధను, అలసటను బయట పెట్టడానికి ఇష్టపడరు. ఏడిస్తే బలహీనురాలు అనుకుంటారేమో అనే భయంతో మనసులోనే అణచుకుంటారు. ఈ రకమైన ‘Emotional Suppression’ వల్ల హెల్త్ ఇష్యూస్ కూడా వచ్చే ఛాన్స్ ఉంది.
అలసటను గుర్తించని లోకం: శారీరకంగా ఎంత టైర్డ్ అయినా, మెంటల్గా ఎంత డ్రైన్ అయినా.. “నేను బాగున్నాను” అని నవ్వడం ఒక సామాజిక అవసరంగా మారిపోయింది. నిజానికి స్ట్రాంగ్ ఉమెన్ కూడా రెస్ట్ కోరుకుంటారు, వాళ్లు కూడా ఎవరిదో ఒకరి భుజం మీద తలవాల్చి ఏడవాలనుకుంటారు. కానీ ఆ చాన్స్ను ఈ సమాజం ఇవ్వడం లేదు.
చివరిగా చెప్పాలంటే, బలంగా ఉండటం అంటే ఎవరి సాయం తీసుకోకుండా ఉండటం కాదు. ప్రతి మనిషికీ ఒక సపోర్ట్ అవసరం. మహిళల స్ట్రాంగ్నెస్ను వారి బాధ్యతగా కాకుండా, వారి వ్యక్తిత్వంగా గౌరవిద్దాం. అప్పుడప్పుడు వారికి కూడా “మేమున్నాం” అనే భరోసాని ఇద్దాం. అప్పుడే ఆ బలానికి నిజమైన అర్థం ఉంటుంది.
